Hoogheid 2022

"Kort mer krachtig. Disse twee wekk’n wordt prachtig"

Beschermheer Albert

Beschermeer Albert, de 53 e Hoogheid van de Marke Berghoez’n. Een begrip binnen de Spanvöggel

en een geliefd persoon voor velen. Maar wie is Albert nou eigenlijk, wat doet en deed hij allemaal,

en hoe komt hij vanuit de Thij in de Marke terecht? Wij gingen bij Albert langs om hem eens even

stevig aan de tand te voelen.

Albertus Kuiper werd 76 jaar geleden geboren en is getrouwd met Reina. Samen zijn ze de trotse

ouders van Thea en Jan. Werken hoeft Albert niet meer, want na 44 dienstjaren, als laatste bij

Lasaulec, geniet hij nu heerlijk van zijn pensioen. Hierdoor heeft hij veel tijd om mooie fietstochten

te maken, taarten, cakes en speculaas te bakken, te wandelen en natuurlijk carnaval te vieren! En

dat laatste doet Albert al erg lang, want al 1969 (een jaar na de oprichting) werd Albert lid van de

Spanvöggel. Via de allereerste Stadsprins die een vriend was van de vader van Albert werd Albert

besmet met het carnavalsvirus en via een broer bij de carnaval en een zwager in Berghuizen kwam

Albert bij de Spanvöggel terecht. Inmiddels heeft Albert zijn sporen binnen de vereniging

ruimschoots verdient. Er is geen Markies, Rentmeester, Dollegien of Dolletuut die Albert niet kent,

de Raad van 11 loopt met hem weg en overal waar hij komt is hij een graag geziene gast. Mede

hierom kreeg hij in 2003 van de Oud Markiezen een mooie vlinder, heeft hij na 33 jaar Raad van 11

zijn eigen steek gekregen en is hij in 2017 uitgeroepen tot lid van verdienste.

Albert is in juli benaderd om Beschermeer te worden. Hij vertelt:

“Op een avond kwamen René (Mulder) en Maikel (Kamphuis) bij mij langs met de vraag of ik de

beschermeer en daarmee de 53 e Hoogheid van de Spanvöggel wou worden. Een bijzondere eer

natuurlijk en hoewel Reina het er direct mee eens was twijfelde ik toch wat. Ik ben de jongste niet

meer, wat zou de Raad van 11 er van vinden. In het verleden ben ik al eens benaderd echter toen

moesten de kinderen studeren en op kamers waardoor het niet kon. Dus uiteindelijk heb ik nu

toegezegd maar niet wetende waarmee inhoudelijk precies. Maar natuurlijk kwam dat helemaal

goed. Samen met René en Jacqueline Mulder zijn we naar Weijer in Duitsland geweest om een steek,

vestje en strik te laten maken, de spreuk werd bedacht en alles werd samen doorgenomen”

En toen was het de 11 e van de 11 e . In de residentie was het feestje al begonnen want er moest na 2

jaar eerst afscheid worden genomen van Markies Ronald & Rentmeester Erik. Toen al die

plichtplegingen achter de rug waren werd Albert thuis opgehaald door de Vorst. En toen was het

zover, de opkomst. “ De zenuwen waren natuurlijk aanwezig maar wat was het overweldigend!

Zovele aanwezigen vanuit het Groot Gevolg en iedereen was enthousiast. En wat is het mooi als je

op de stoel staat en iedereen roept je naam”. Albert geniet er nu nog van.

Omdat alles op 1 dag moest gebeuren werd direct de residentie geopend en kon iedereen Albert

feliciteren. “Ik heb nog nooit zoveel cadeaus, sigaren en mooie woorden gehad” jubelt Albert.

Een kippenvelmoment kwam er nog toen Robert van Goethem live Il Silensio kwam spelen, het

favoriete nummer van Albert.

De dag werd vervolgt met een busreis naar Losser, want uiteraard moest ook buitenresidentie ’T

Wiefke geopend worden! Sylvia ontving ons met open armen en ook daar kwam het feest goed los.

Een DJ, live muziek van Gert Valk, een bezoek van het 11-11 genootschap en als kers op de taart een

buut van Jan Riesewiek. Die buut was overigens onaangekondigd, Jan fietste toevallig langs. Maar als

vriend van de vereniging en in ruil voor een pilsje kwam Jan graag even binnen!

Terug in de residentie stond ons een heerlijke maaltijd te wachten en aansluitend stond er een band

op het podium om het feest af te maken. En een feest werd het! Tot 23.11 ging het dak eraf totdat

het tijd was om af te sluiten. Een vuurwerkshow waar ze in de stad jaloers op zouden zijn werd ons

voorgeschoteld en zo kwam er een einde aan een fantastische dag. En ondanks dat Albert door de

zenuwen tijdens de opkomst helemaal vergeten was de familie Olde Weghuis te bedanken heeft

Anja hem om 24.00 toch netjes naar huis gebracht. Wel met tegenzin vanuit Albert, want naar huis

komen is niet zijn sterkste punt! ��

De volgende dagen werden bijzondere, want hoewel op vrijdag de TC het huis kwam versieren kwam

op zaterdagmorgen ook het droevige bericht dat de zus van Albert was overleden. Een lach en een

traan liggen dicht bij elkaar, en wat doen de kleine dingen (zoals een kaart van de Raad van 11) je

dan ontzettend goed!

“s avonds gingen we nog een keer los, en wel in Lonneker bij Savonije. Onder de klanken van onze

eigen Sputterkearls werd Albert naar binnen getrokken. “Wat was dat gaaf” verteld Albert. “één

groot feest, de kapel bleef maar spelen terwijl ik op tafel stond en ook de Bosduvelkes met het

jubileumgravenpaar deed gezellig mee!”

En toen kwamen er nieuwe beperkingen en stopte alles…

‘Ik ben ontzettend trots op het feit dat ik voor deze speciale rol gevraagd ben, en hopelijk komen er

nog mooie dagen aan met enkele interne feestjes’

Voor nu wens ik iedereen goede gezondheid en sluit ik af onder miene liefsprök,

Kort mer krachtig. Disse twee wekk’n wordt prachtig

Sluit Menu